Pitchen áls journalist versus pitchen vóór een journalist
Als PR-adviseur voor startups en scale-ups heb ik dagelijks minimaal twee petten op: enerzijds help ik innovatieve bedrijven hun verhaal overtuigend te vertellen, anderzijds ben ik de voormalig journalist die weet hoe verhalen ontstaan, waar media warm van worden en vooral ook waarvan niet. Dat dubbele perspectief levert fascinerende inzichten op. Hoe anders is het om als freelancejournalist te pitchen voor (toekomstige) opdrachtgevers dan om verhalen te pitchen vanuit het bedrijf waarvoor je de externe communicatie doet?
Toen ik nog freelance journalist was, ging ik het liefst op pad. Dan voelde ik me het meest in mijn element en was ik op mijn best. Ik tikte verhalen in ontelbare restaurants en cafés, in auto’s, aan het strand. Vooral in mijn tijd bij De Telegraaf deed ik dat. Om de haverklap pakte ik voor incidenten de auto, om vervolgens in allerlei uithoeken van de provincies het nieuws te coveren. De laptop was mijn trouwe metgezel. Reizen en verhalen maken combineren; ik maakte er in die tijd echt een sport van.
Pitchen als journalist: vanuit nieuwsgierigheid
Zo kan het gebeuren dat ik in 2016 in Noorwegen beland. Daar staat in het gehucht Gåsbu het open Noors kampioenschap sledehondenracen op het programma. Ik maakte eerder al kennis met die sport, en wel omdat we daar goed in zijn. Stefan Donker is in die wereld een grote. Hij is een van de grote kandidaten voor de winst en bereidt zich ervoor op het EK. Hoe gaaf zou het zijn om naar Noors niemandsland af te reizen en tegelijkertijd reportages te maken voor media?
Geen tijd om lang te mijmeren. Ik zoek contact met de regionale krant in West-Brabant, BN De Stem, en mag na een geslaagde pitch een uitgebreide reportage schrijven over de belevenissen van Stefan en zijn honden. Dit is pitchen als journalist: vanuit pure nieuwsgierigheid en met het verhaal al half in je hoofd. Je weet dat het gaat werken, omdat je aanvoelt wat nieuws is, het journalistieke landschap kent, en het onderwerp overtuigend kunt brengen. Het verhaal met mijn zelfgemaakte foto’s en video’s belandt uiteindelijk niet alleen online, maar zelfs op de voorpagina van de maandagkrant. Daarmee is het avontuur nog lang niet ten einde…
De kunst van het spontane verhaal
Slapen doe ik in een primitieve, maar knusse houten hut in een godverlaten donker bos.’s Nachts klinkt het geluid van herten. In die setting bedenk ik een tweede bestemming tijdens deze trip. Hoewel ik erg slecht tot geen internet, kom ik erachter dat in Lillehammer op dat moment de Jeugd Olympische Spelen plaatsvinden. Gaaf! Nu ik er toch was, zou ik hier ook even langs kunnen gaan.
Zouden er Nederlandse deelnemers zijn? Ja, blijkt het antwoord. En wel op het onderdeel skeleton: sleetje rijden, maar dan met het hoofd naar beneden. Een discipline die dan nog erg onbekend is, maar het geeft me de kans om meer verhalen te scoren. Over de Twentse snelheidsduivel Noëlle Vennemann in dit geval. De dag voor vertrek heb ik -met veel moeite door het barre bereik- contact gelegd met de sportchef van Tubantia en hem voorgesteld een verhaal over de skeletonster te maken. Hij reageert enthousiast en wil graag een verhaal over deze 15-jarige Enschedese.
Waar bevlogenheid en PR samenkomen
Op mijn vrije dag cruise ik met mijn kleine auto dwars door maagdelijk witte, glanzende sneeuwhopen naar Lillehammer. Alleen al die weg ernaartoe is ware topsport… Eenmaal bij de skeletonbaan tref ik haar al snel. Een ontwapenend gesprek met haar en haar ouders volgt. Ze mag dan een puber zijn, volwassen praat ze over haar ambities. Het verhaal dat kort na het weekend de kolommen van Tubantia haalt, levert veel reacties op. Niet alleen vanwege de avonturen van Noëlle, ook de sport skeleton heeft aan bekendheid gewonnen. En dat zou de jaren die volgden alleen maar groeien.
Kortom: naamsbekendheid en reputatie groeiden door de verhalen. Precies waar ook PR voor zorgt. Wat hier ook duidelijk uit bleek: het pitchen als journalist wierp zijn vruchten af. De succesfactoren? Bevlogenheid, affiniteit met het onderwerp, creatief denken, overtuigingskracht en- eerlijk is eerlijk- een goed netwerk. Niet alleen toen in Noorwegen, maar ook op andere momenten ging het me goed af.
Van journalist naar tipgever
De vaardigheden die ik toen opdeed, pas ik nu als PR-adviseur toe. Feitelijk is het pitchen àls journalist en pitchen vóór een journalist niet eens zo anders. Ook in mijn huidige rol moet ik verhalen over de bühne brengen. Alleen doe ik dat nu namens een startup of scale-up, aan de hand van ‘andermans’ verhaal, dat ik zo nieuwswaardig en relevant mogelijk heb gemaakt. Dat kan met cijfers, persoonlijke anekdotes of een opinie.
Van mijn journalistieke instinct alsook mijn netwerk maak ik dankbaar gebruik. En kennis hebben van het ‘journalistieke landschap’ komt me zeer goed van pas. Daardoor weet ik haarfijn welk onderwerp bij welk medium past en ga ik geen media ‘lastigvallen’ met nieuws dat geen match vormt met hun doelgroep.
Anders is wel dat ik, anders dan vroeger, rekening moet houden met meerdere belangen: die van de klant en de afnemer: de pers. Juist doordat ik lange tijd journalist ben geweest, nemen media mij serieus. Mijn bureau wordt in basis niet als commerciële partij gezien, maar eerder als bruikbare tipgever. Zeker In deze tijd waarin de journalistiek onder druk staat en de werkdruk hoog is, zijn strakke persberichten meer dan welkom.
Benieuwd wat Bureau Busskruit voor jou kan betekenen? Stuur ons via hier een bericht en wij nemen spoedig contact met jou op!