Hoe het buskruit van de oprichter zichtbaar wordt

Bureau Busskruit is op zoek naar een nieuw teamlid, een journalistiek vat vol PR-kracht. Maar bij wie komt diegene (m/v) aan boord? Vandaag deel 1: de oprichter en naamgever. Over Pieter Buss, door Pieter Buss.

Hoe heb je ooit de bedrijfsnaam bedacht? 

“In 2021 had ik gesprek met een kennis uit een bijzondere hondensport waar ik als journalist over schreef: Carlien Harms. Ik vertelde over mijn prille plannen om voor mezelf te gaan beginnen. Een logische vraag die volgde: heb je al een bedrijfsnaam? Na wat gefilosofeer vergeleek ze mij met een vaatje buskruit. “Daarbij doel ik vooral op de energie die je hebt en uitstraalt”, was de uitleg. Caramba! Maanden later was Bureau Busskruit een feit.”

Je komt uit de nieuwsjournalistiek, waar je o.a. voor De Telegraaf , het AD en het ANP werkte, en stapte jaren geleden over naar de ‘dark side’. Voelt dat ook zo? 

“Voor veel journalisten is de stap naar communicatie en PR nog steeds best fors; het wordt als commercieel beschouwd. Daarom wordt het soms schamper ’the dark side’ genoemd. Maar die kloof wordt kleiner, is mijn indruk. Ik had zelf ook mijn bedenkingen toen ik in 2018 de sprong waagde. Al snel kwam ik erachter dat je het werk heel journalistiek kunt aanvliegen. Waar je als journalist naar primeurs zocht, zoek je nu naar nieuws bij bedrijven. Nieuwswaarde, ook zo’n overeenkomst. Want een persbericht zonder actuele aanleiding, relevantie en urgentie en met een ronkende, commerciële boodschap slaat niet aan. Om nog maar te zwijgen van de 5 w’s en de h.”

Hoe ziet een gemiddelde werkdag er voor jou uit? 

“De maandag is als enige dag vrij voorspelbaar: dan ben ik vooral druk met de kleine. Als hij slaapt, doe ik de noodzakelijke telefoontjes en mails. Ik werk wel, maar tussen de bedrijven door. Op alle andere dagen is de afwisseling bijna net zo groot als destijds in de journalistiek. De ene dag ben je druk met research, het schrijven van een persbericht, totdat zich opeens een kans voordoet om in te spelen op de actualiteit. Dan is het: snel schakelen. De andere dag pitch je een onderwerp bij journalisten, volg je een webinar over AI, heb je een overleg met klanten en laat je de mediawaarde van publiciteit berekenen.”

Wat zijn voor jou de belangrijkste kernwaarden? 

“Binnen het team: eerlijkheid, duidelijkheid en leergierigheid. Daarnaast resultaatgericht en secuur werken. Vooral doen, creëren, doorpakken in plaats van vergaderen en overleggen. Dat is ook wat ik zoek in de PR-professional waarvoor de vacature uitstaat. Iemand die onbevangen en onverschrokken de wereld tegemoet treedt, en zichzelf maximaal wil ontwikkelen. Richting mijn klanten draait het wat mij betreft om transparantie, vertrouwen, samen werken en samenwerken.”

Wanneer wordt jouw eigen buskruit zichtbaar?

“Als ik kansen op publiciteit zie en ruik, gooi ik alle energie en dadendrang in de strijd totdat ik het gewenste resultaat heb bereikt. Ik leg de lat hoog. Niet eenmalig, maar telkens weer. Ik werk voor uiteenlopende bedrijven, vooral in startup- en scale-up-fase, waarvan ik oprecht vind dat die gezien en gehoord mogen worden. Hun verhalen mogen in de etalage en met mijn netwerk, kennis en ervaring help ik hen daarbij. Mooi voorbeeld daarvan: halalonderneming Kadir’s. Sinds het voorjaar van 2023 help ik eigenaar Kadir Ahmed met zijn externe communicatie. Sinds die tijd hebben we ruim 100 publicaties gerealiseerd (tot RTL Nieuws aan toe) en daarmee ruim 19 miljoen mensen bereikt.”

Hoe ontlaad je? Het buskruit kan immers niet altijd exploderen…

“Een goede balans tussen werk en privé is essentieel om scherp te blijven en optimaal te kunnen blijven functioneren. Daar ben ik jaren geleden al achter gekomen, toen ik mezelf op dit vlak flink tegenkwam. Mijn valkuil is dat ik doorsla in mijn gedrevenheid en mezelf kan verliezen. Bij het afscheid van een van mijn eerste banen in de journalistiek, bij regiokrant Tubantia, schreven collega’s niet voor niets dat ze me moesten afremmen.

Gelukkig heb ik een heel lieve vriendin die me scherp houdt en geeft onze 2-jarige zoon enorm veel plezierige afleiding. En het grappige is: zijn geboorte heeft ervoor gezorgd dat ik efficiënter werk en dus meer doe in minder tijd. In mijn vrije tijd ben ik, behalve met de kleine, druk met bootcampen en tennis. Sport, en dan het liefst buiten, is voor mij een onontbeerlijke uitlaatklep, al sinds ik kind ben overigens. De ideale manier om alle actiepunten van die dag even te vergeten.”